Czytelnia Adama Mickiewicza

W 1955 roku z okazji setnej rocznicy śmierci Adama Mickiewicza (ur. 1798 - zm. 1855), Wileńskiej  Bibliotece Publicznej nadano imię wielkiego poety. 

W listopadzie tego samego roku rozpoczęto gromadzenie kolekcji Mickiewicziany.

Na ową kolekcję skƚadają się różne wydania utworów A. Mickiewicza, a także opracowania tychże utworów, wskazówki bibliograficzne, dokumenty dźwiękowe i wizualne, oraz inne media. Adam Mickiewicz tworzyƚ w języku polskim, który wówczas byƚ językiem szlachty, kleru i inteligencji Wielkiego Księstwa Litewskiego, a od końca XVII wieku staƚ się językiem państwowym. Dlatego większość utworów zgromadzonych w zbiorze Mickiewicziany - ok. 66% - jest w języku polskim. W chwili obecnej w skƚad kolekcji wchodzi ponad 1000 jednostek fizycznych dokumentów (ponad 700 tytuƚów).

Na język litewski utwory A. Mickiewicza zaczęto przekƚadać dopiero w końcu XIX wieku. 16% kolekcji Mickiewicziany to wydania w języku litewskim. Niemaƚa część – 9%  zbioru – jest w języku rosyjskim. W pozostaƚej części na zbiór skladają się tƚumaczenia utworów na język niemiecki, francuski, angielski i inne.

Najstarszym dokumentem w kolekcji jest pierwsze wydanie „Konrada Wallenroda” opublikowane w Sankt Petersburgu w 1828 roku.

Dokumenty ze zbioru nie są wypożyczane poza bibliotekę.